Çarpık Bir Liselilik Dönemi

Çevremdeki küçük insanları gözlemdikçe anlamaya başladım ki ben çarpık bir liselilik dönemi yaşamışım. Şu anda ne saf, ne masum, ne asosyal sayılabilirim. Hepsinden biraz ve ama hiçbiriyim. Şu anda ne olduysam 18 yaşımdan sonra oldum ben, ki bana çok fazla şeyi erken yaşamışım gibi geliyor hala. Ama şimdiki liseliler benden daha çok yaşamışlar sanki. Hatta belki benim zamanımda da öyleydi, ama ben farkında değildim dünyanın dönüş hızının.

Benim ancak uzak bir hayalimdi saçlarımı boyatmak. Kaşlarımı aldırmak ise gereksizdi-yaşım ufaktı sonuçta. Hiç eteğimi kıvırmadım. Bacaklarım çirkin değildi, ama ne bileyim, gerek yoktu ki kıvırmaya, amacı neydi? Pantolonlar lise yönetmeliğine girdiğinde en sevinen insanlardan biri olmuştum: Bacaklarım üşümeyecek diye. Okul kılık kıyafetini bozasım yoktu, en fazla siyah t-shirt giymişimdir içime. Öyle topuklu giyeyim, yok kenarına zincir takayım, rengarenk olayım vs. I-ıh. Sabah zor kalkardım zaten, nasıl ayarlayayım o kadar? Hem Gossip Girl filan da yoktu o zamanlar. Dawson's Creek vardı en liseli; orada da herkes benim gibiydi. Öyle moda ikonluğu eden yoktu hatırladığımcana. Arada bir yok Buffalo, yok Oxs modası çıkardı, onun için yalvarırdım annemlere. Alırlarsa alırlardı, almazlarsa da çok da dert değildi. Aldırdığım en pahalı şeyler o OXSlardır zaten. 120 milyondu. Çok azap çekmiştim aldırırken. "Kızım bak çok lazımsa alalım yoksa çok pahalı bunlar." demişti annem. Gerçi ayakkabının da parasını çıkardım, yaklaşık 5 sene filan giymişimdir. Köpekli-adını unuttuğum pahalı tokalar vardı, onlara hiç bulaşmamıştım mesela. 8310 çok afili bir telefondu, onu hatırlıyorum ama alsınlar diye tutturmamıştım onu da. İlk radyolu telefon, Nokia'nın... Hey gidi :)) Bu da kolejde okuduğum için bence, devlet okulunda okusam bu kadarının olacağını bile sanmıyorum. Ahanda şimdikilerin şu resimdekinden bir farkı varsa söyleyin. Bunlara benzemek için yarış halindeler. Biz niveanın çileklisinden sürünce bile kızardı hoca be. Bir keresinde kalem çektiydim de, hoca kızınca "dün akşam düğündeydik, yıkadım ama çıkmamış" dediydim. Sürmedim sonra. :) Yıldız Vardar sağ olsun aslında, o yolda tutmuş bizi biraz da, o zamanlar kızsak da.

Okulu kırasım da yoktu. Kırmadım da. Okula gitmiyorsam evde oturuyor olurdum zira ev okula uzaktı, ben de uyumayı severdim. Her ne kadar her sene "gitmemezlik kotası"nı hayli hayli aşsam da hiçbirinde annemlerden habersiz arkadaşlarımla filan buluşmaya gitmedim. O zamanlar sadece yazın, sadece arkadaşlarlayken ve çok büyük suç işliyormuşcasına 1 bira içerdim. Belki 2. Sigaraya bütün varlığımla karşıydım mesela. İlk nargilemi de Nazlı içirdiği gün cidden kendimden korkmuştum "nereye gidiyor bu hayat, kötü kız mı oluyorum?!" diye. Barlara girmeye çok özenirdim, ama girmeye teşebbüs etmişliğim pek yoktur, derdim müzik dinlemek olurdu genelde. En çok Saklıkent'e girmek istemiştim bir de Bodrum'daki Kule Bar'a. Şimdi sorsan "emeen gitçek yer mi kalmadı beh" derim muhtemeşen, ki dedim. Duman Saklıkent'e geldi(ki epeydir gelmiyorlardı) 2-3 sene evvel ölsem kaçırmazdım. Bu sefer bilet fiyatına bile bakmadım.

Aşık olurdum, ama hep platoniktim. Uzaktan sever, fotoğrafını bulur, ismini defterimin köşesine yazar kalpler çizerdim. SEYİRDÖKAN* diye bir fal vardı, ona filan bakardım bana yüzde kaç aşık diye. Çocukların soyadlarını kendi ismimin yanına koyar uyumlu mu diye bakardım, hayaller kurardım. Aşk buydu. Şimdi millet birbirini "ayartmak"la meşgul. Sıranın altından birbirlerine sürtünüyorlarmış da bilmem neymiş. Başarıya bak. Bana tek sürtünen ÖSS'ydi, o da son sınıfta.

Hocalara saygısızlık etmedim hiç. Kızdığım oldu, ama saygıyı korudum. Tanrı değillerdi, ama benden büyüklerdi eninde sonunda...

Pucca twitter'a "12 yaşında bir akrabam 'sevgilisiyle uyanmak isteyenler' diye bir gruba üye olmuş bir de keşkee diye yorum yapmış." yazmış. Oradan esti bunları yazmak. Kardeşimi, onların arkadaşlarını ve daha da ufakları izliyorum şimdi. Kuşak çatışması bu mu ki acaba? Elinde sigarayla, önünde birayla fotoğrafları var 14-15 yaşında hatunların. Ben o yaşta Vahşi Güzel izliyordum, İvo'ya aşıktım, yeni posterini bulunca filan mutlu oluyordum. Hani, yatmak kalkmak nereye?

Kuaföre özel günden özel güne gidiyordum. İlk manikürüm, kaş aldırmam vs 18'imde, ilk saçıma boya değmesi de, ki keşke değdirmeyeymişim. Hala toparlayamıyorum canım saçlarımı. Okula 40 yılda bir fönlü giderim, millet şaşırır. Bakımlı olmak bunlar değil sonuçta. Derli toplu ve temizsen bakımlısındır, saçını düzleştirirsen, fazladan boya badana yaptırırsan değil. Yani bu bence.

Ben şimdi şimdi anlıyorum ki benim lise dönemim cidden normale nazaran çok çarpık geçmiş. İyi ki mi öyle olmuş bilmiyorum. Zamanında günlüğüme "bugün o da bana baktı, sevgili günlük acaba o da beni seviyo mudur?" yazmak yerine "ah ulan birlikte uyansak bir sabah oh miss" mi yazmalıydım? Şimdi yazsam normal gibi de, 10 sene evveli için biraz fazla değil mi bunun dozu? Beraber uyanmak istemek, bira içmek, sigara içmek bir insanı kötü birisi yapmaz tabii ki. Ama bunları o kadar önceden yapmak sanki sonrasına bir şey bırakmamak anlamına gelmez mi? Ben mi geri kafalıyım bilmiyorum. Neyse, onlar bildikleri gibi yapsınlar. Saçlar, eller boyalı; kulaklar delinik, etekler 1 karış havada "Liseli" havasında yaşasınlar. Onların da bir bildiği vardır elbet.

Ek: Yalnız bu abazan milletinin Allah gani gani belasını versin. Yazıya koymak için resim arıyorum, Google'a "liseli" yazdım. Tamam hadi, 3-5 tane fantezik görsel çıkardı da bütün fotoğraflar mı ufacık hatunların götü başı olur?! Gerçi şu yazıya bakarsak da, kızlar kendileri mi kaşınıyor bilmiyorum ki. Aman ya öf! Anaları babaları düşünsün, bana mı kaldı!?! :/

* s=seviyor, e=evlenmek istiyor, y=yazıyor, i=iğreniyor, r=resmini istiyor (ne alakaysa), d=dokunmak istiyor (şehvete bak!), ö= öpmek istiyor, k=konuşmak istiyor, a=aşık (en süperi buydu), n=nefret ediyor (bu da en beteri sanırım) dur hatta şimdi de yapayım, bakalım ne çıkacak... Ahaha %97 seviyo çıktı :))) Şimdi bile seviniyo insan. ;)