Ama Ben Kıskanıyorum!

Sevgilin var, derdin var valla. Yani, tabii yokken de var, ona şüphe yok, ama varken de var. Bu dert sevgiliden doğmuyor ama! Benim içimdeki o XX kromozomlarından doğuyor. Kıskanmamam gerektiği halde kıskanıyorum çünkü. Dünya üzerinde en kıskanılmayacak, en süper sevgililerden birine sahibim ama lanet olsun benim genlerime, kıs-ka-nı-yo-rum! Feci kıskanıyorum hem de! En kıskanılmayacak derken: Sınıfında toplasan 3 kız ya var ya yok, evden fazla çıkmaz, birlikte çıktığı kişiler bellidir, günlük belirli bir "benimle ilgilenme" ortalamasını korur, genelde arar sorar, çoğunlukla ne dediğimi dinler...

Ama bazen...

Telefonu açmıyor kıskanıyorum, dışarıya çıkıyor kıskanıyorum, evde arkadaşlarıyla oturuyor kıskanıyorum, telefonda konuşurken arkadan arkadaşının sesi geliyor ve telefonu kapatıyor benimle kıskanıyorum, arkadaşının sevgilisi eve geliyor kıskanıyorum, okula gidiyor kıskanıyorum, okula gitmiyor kıskanıyorum, tek başına yaşıyor kıskanıyorum, ailesinin yanına gidiyor kıskanıyorum, yanımdayken hatunlar bakıyor kıskanıyorum, bakmakla kalmayıp üstüne Irish Coffee döküyorlar kıskanıyorum, annem o gelince kahvaltı sofrası kuruyor sabahın köründe kıskanıyorum, onun bu evde sigara içmesi serbest-benimki yasak kıskanıyorum, kilo ona yakışıyor bana yakışmıyor kıskanıyorum, gömlek giyince daha da yakışıklı oluyor kıskanıyorum, parfümünü kıskanıyorum, karizmasını kıskanıyorum, biraz fazla zeki kıskanıyorum, bazen fazla şirin oluyor kıskanıyorum, arkadaşının evinde kalıyor kıskanıyorum, benimle konuşurken bilgisayarla da ilgileniyor bir yandan kıskanıyorum, bazen de uykuyu beni sevdiğinden daha çok seviyor kıskanıyorum...

Kıskanıyorum seni ben, kıskanıyorum kalbimden, bu nasıl aşk Allah'ım?! Bildiğin mefta oldum hulen derdimden!

Valla.

** Allah daha büyük dert vermesin, amin.